![Goes beleven](/sites/default/files/styles/header_mobile/public/hero-images/Vriendinnendag%202018%20H_0.jpg?h=0def9af4&itok=_Ll-UOMb)
Sjaan is sinds kort met pensioen, maar stilzitten doet deze inwoonster van Wolphaartsdijk zeker niet: “Ik zet mij al veel jaren in als bestuurslid voor de dorpsvereniging, met veel enthousiasme. Ons doel is het behouden en versterken van de leefbaarheid in Wolphaartsdijk en Oud-Sabbinge. Ook ben ik al veel jaren redactielid van dorpsblad ‘De Schalm’. Ik hoop dit alles nog een poos te mogen volhouden!”
Geboren en getogen
Sjaan is een geboren en getogen Goesenaar: “Ik ben in Goes-Oost geboren, in de Violenstraat. Twee jaar na mijn geboorte verhuisde het gezin Schrijver (mijn meisjesnaam) naar de Westsingel in Goes-West. Naar de woning van mijn opa en oma, die mijn vader verbouwd had. Daar ben ik opgegroeid en naar school gegaan. Eerst naar kleuterschool Het Mezennestje en daarna naar de lagere school, de H. van der Veenschool.”
Goes-Zuid
“In 1977 ben ik getrouwd met Bram Huissoon en zijn wij in Goes-Zuid gaan wonen, in de Bessestraat. Dat moest vanwege het beroep van mijn man, ambulancechauffeur. De ambulance stond toen nog bij de chauffeur thuis en de ambulancebegeleiders woonden in Goes-Zuid. Een korte aanrijtijd was dus noodzakelijk. We hebben hier 13 jaar met veel plezier gewoond en onze twee dochters zijn er geboren. Mochten we ooit naar de stad Goes terugkeren, dan is deze wijk de eerste waar we voor een huis zouden kijken!”
Droomhuis
“Toen er een ambulancepost in Goes kwam (en de ambulances niet meer bij de chauffeurs thuis stonden), kregen we meer vrijheid om te verhuizen, maar wel binnen de gemeentegrenzen. Zo konden we onze droom realiseren: een oud huis renoveren in Wolphaartsdijk. Eind 1989 kochten we een verpauperd bedrijfspand aan de Veerweg en verbouwden het grondig tot woonboerderij, de oude bestemming van het pand. De verbouwing was een enorme uitdaging, die zeker twee jaar heeft geduurd. Maar we hebben er geen moment spijt van gehad!”
Geboortestad
Haar droomhuis staat dus in Wolphaartsdijk, maar Sjaan houdt van heel de gemeente Goes: “Goes is mijn geboortestad en alles voelt vertrouwd. Ik hou van de stad Goes, onder andere van de vesten met de monumentale bomen, de binnenstad, het museum, het theater, het stadhuis, het winkelaanbod en de horeca, de jachthaven en de vele andere voorzieningen. Maar ik hou ook van de dorpen, met ieder hun eigen identiteit en uitstraling. Het zijn stuk voor stuk ‘parels in de kroon’ van de gemeente Goes!”
Veel voorzieningen
Sjaan en haar man kozen destijds voor Wolphaartsdijk vanwege de vele voorzieningen op het dorp: “Er zijn scholen, kerkgenootschappen, ouderenzorg, winkels, een grote verscheidenheid aan bedrijven, horeca en verblijfsrecreatie. Er worden diverse activiteiten georganiseerd, voor jong en oud. Mooi om te ervaren is ook het sterke verenigingsleven, de bereidheid om elkaar te helpen en alle initiatieven die worden ontplooid.”
Landelijke omgeving
“En de landelijke omgeving is prachtig,” vervolgt ze. “Binnen een paar minuten ben je wandelend of fietsend in het buitengebied, waar in elk jaargetijde weer iets anders te zien en te beleven is. Het Veerse Meer is een ‘hotspot’ voor inwoners, dagrecreanten en toeristen, waar je heerlijk kunt varen op het water of kunt recreëren aan de oevers. Wolphaartsdijk en Oud-Sabbinge zijn in alles bruisende dorpen, die volop in beweging zijn. We hopen dan ook nog lang op deze prachtige locatie te kunnen wonen!”
Tuincentrum
Er is dus niet veel dat ze mist in haar woonomgeving, alleen “een mooi, groot tuincentrum zou heel welkom zijn in Goes.” Ook ziet ze graag nog meer aandacht voor wat er op de dorpen speelt en mag er - wat haar betreft - vanuit Goes nog meer georganiseerd worden in de dorpen. “Wat te denken van een mooie activiteit in het themajaar Goes-Europa in 2022? Natuurlijk het liefst in Wolphaartsdijk of Oud-Sabbinge! J”
Watersnoodmonument
Het is voor Sjaan niet moeilijk om een bijzondere plek in Goes te noemen. “Dat zijn er meerdere! Maar als ik moet kiezen, kies ik voor het watersnoodmonument op de dijk bij de Schelphoek. Het ontwerp is destijds gemaakt door een inwoonster van Wolphaartsdijk. De gemeente, en in het bijzonder toenmalig wethouder Charles Linssen, heeft dit project warm omarmd en ervoor gezorgd dat het monument binnen korte tijd werd gerealiseerd. Ik vind het een prachtig monument op een fraaie locatie, neergezet ter nagedachtenis aan de inwoners die tijdens de ramp zijn omgekomen.”